Geschiedenis

Het veranderend maatschappelijk klimaat van midden de jaren 50, maakte het minder evident dat vrouwen thuis bleven om zorgtaken op zich te nemen. De Gasthuiszusters van Turnhout voelden zich dan ook aangesproken om een rusthuis op te richten om alzo enerzijds een maatschappelijke behoefte in te vullen maar anderzijds één van hun spirituele opdrachten waar te maken: dienstbare zorg. Daarenboven benadrukten zij hierdoor één van hun belangrijke kwaliteiten: gastvrijheid.

 oudeklooster

Onder de bezielende leiding van de toenmalige overste, Zuster Juliana Jacobs, werd op zoek gegaan naar een geschikte locatie om dit initiatief te verwezenlijken. In februari 54 werd het huis Versteylen, bijgenaamd het lemen huisje in de Herentalsstraat aangekocht voor de oprichting van de verpleegstersschool. Eind 1954 kochten de zusters de aanpalende brouwerij Raeymaekers waarin het rusthuis zou worden ondergebracht.

Architect Muyldermans wordt aan het werk gezet. In zijn ontwerp anticipeert hij dusdanig op de toen nog niet gekende rusthuisnormen zodat St.-Lucia van de eerste huizen is die door de overheid erkend zal worden.

In juli 1955 worden in het oude gebouw langs de straatzijde de eerste twaalf bejaarden opgenomen. De zusters dopen het rusthuis “Sint-Lucia” omdat er een beeld van de Heilige Lucia in een nis stond in de voorgevel van de brouwerij. Dit beeld wordt vandaag bewaard in de Sint Pieterskerk.

In 1956 werd gestart met het optrekken van het hoofdgebouw met drie verdiepingen in de tuin van de brouwerij. Een jaar later  wordt achter het nieuwe hoofdgebouw een polyvalente ruimte bijgebouwd met bovenop een mooie kapel. Samen met de klokken wordt ze plechtig ingewijd op 19 mei 1957.

In 1959 verhuizen de residenten naar de nieuwbouw die plaats biedt aan 80 bewoners. Het woonhuis tegen de straat gelegen, wordt afgebroken en een statige voorgevel rijst uit de grond op. Als in 1967 blijkt dat de keuken te klein wordt, is er maar 1 oplossing: bijbouwen door de inrijpoort mee op te nemen in het gebouw. Het keukenprobleem was hiermee opgelost, maar om terug een ruime inrijpoort te kunnen creëren, diende de expansie van de zusters verder te gaan. In 1972 worden daarom nog enkele huizen in de Herentalsstraat aangekocht zodat terug een ruime inrijpoort kan gemaakt worden.

De vraag naar bejaardenzorg blijft toenemen en Sint-Lucia blijft, ondanks de uitbreidingen te klein; daarom werd besloten om ook bovenop de kapel nog 12 extra kamers te bouwen.  Vanaf dan telt het rusthuis 86 kamers en biedt plaats aan 104 bewoners, de huidige capaciteit.

oudeklooster2

In de loop der jaren gebeuren nog enkele kleinere aanpassingen aan het gebouw. Men verhoogt het comfort door warm en koud water te voorzien op elke kamer, er worden badkamers ingericht en het gebouw wordt brandveiliger gemaakt. De laatste grote aanpassing dateert van 1986: in elke kamer worden de ramen vervangen. Een operatie die van het toenmalige bestuur heel wat organisatietalent vergt, aangezien de bewoners in het gebouw bleven tijdens deze werken.

Een volgende stap in de evolutie van Sint-Lucia, is de erkenning in 1998 als rust-en verzorgingstehuis (RVT). Bij het oprichten van het rusthuis lag het accent eerder op de woon- en leeffunctie, dan op het verzorgen. Dit had o.a. tot gevolg dat er mensen in het rusthuis terecht kwamen die helemaal niet zorgbehoevend waren en/of die zelfs  amper 50 jaar waren. Geleidelijk stelde het rusthuis echter zijn deuren meer en meer open voor zorgbehoevende ouderen. Dit was niet enkel het gevolg van een gewijzigde maatschappelijke situatie, maar ook van een evoluerend opnamebeleid. De erkenning in 1998 van 38 RVT-bedden, was dan ook evident. In de daarop volgende jaren werd  den RVT-erkenning uitgebreid tot 64.

 

Om de woonomgeving aan te passen aan de hedendaagse noden, werd in 2013 gestart met een nieuwbouw op de Heizijde (Clarissendreef). In maart 2015 zijn alle bewoners verhuisd naar de nieuwe site.  Daar wil het huis ook nieuwe zorgvormen aanbieden: een centrum voor kortverblijf en een dagverzorgingscentrum werden er in gebruik  genomen worden.

In de Herentalsstraat zullen 13 assistentiewoningen worden gebouwd.

 

 

Opdrachtverklaring

De vzw "Sint-Lucia", ontstaan uit een initiatief van de Gasthuiszusters van Turnhout, wil verblijf, ondersteuning en verzorging bieden aan zorgbehoevende bejaarden. De vzw wil dit doen vanuit een christelijke inspiratie met openheid en respect voor mensen van eender welke levensbeschouwing:

  • met een permanente aanwezigheid van deskundige en gemotiveerde medewerkers die garant staan voor een integrale en interdisciplinaire benadering van de zorg voor bewoners;
  • vanuit een zorgvisie waarbij eerbied, privacy, zelfredzaamheid, inspraak, betekenisgeving , individualiteit en interpersoonlijke relaties belangrijk zijn;
  • vanuit de garantie dat elke bewoner in de voorziening kan blijven tot het einde van het leven en hierbij op deskundige wijze wordt begeleid;
  • in nauwe samenwerking met ouderenvoorzieningen, thuiszorgdiensten en onderwijsinstellingen.


Klik hier voor een uitgebreidere versie van de opdrachtverklaring.

Groep Gasthuiszusters

 

De vzw Sint-Lucia maakt deel uit van de Groep Gasthuiszusters van Turnhout. Om dit samenwerkingsplatform te duiden, citeren we enkele passages uit de opdrachtverklaring van de Groep Gasthuiszusters van Turnhout.

 

“De Groep Gasthuiszusters van Turnhout is een samenwerkingsplatform dat het beleid ondersteunt van de voorzieningen die gegroeid zijn uit een initiatief van de Gasthuiszusters van Turnhout: het Kinderdagverblijf Kind Jezus, het Hoger Instituut voor Verpleegkunde Sint-Elisabeth Turnhout (HIVSET), het Vormingscentrum HIVSET, de Woonzorgcentra Home Onze Lieve Vrouw van de Kempen, Sint-Lucia en Huize Sint-Elisabeth. De Groep staat in voor de verankering van het gedachtegoed en de spiritualiteit van de congregatie in de verdere ontwikkeling van deze voorzieningen en voor de implementatie van deze geest in heel onze werking en in al onze initiatieven."

 

"Binnen de synergie van ons samenwerkingsplatform neemt elke instelling het engagement op de eigen doelstellingen te realiseren, zoals die in de respectievelijke opdrachtverklaringen uitgedrukt zijn. Dit eigen engagement wordt gedragen door de gemeenschappelijke wil om integrale en kwaliteitsvolle zorg mogelijk te maken en te realiseren voor allen die op ons een beroep doen of aan ons toevertrouwd worden. In die opdracht beschouwen we elkaar als bevoorrechte partners. In een functionele collegialiteit willen we elkaar wederzijds ondersteunen om ook in moeilijke situaties onze opdracht te kunnen realiseren. Hierbij heeft ons samenwerkingsplatform de specifieke opdracht de verbindende rol op te nemen, die steeds door de congregatie van de Gasthuiszusters waargemaakt werd.”